ALKAICZNA ŻYWA WODA- WODA REDOX

WODA REDOX - ALKAICZNA ŻYWA WODA:

Woda to podstawowy budulec naszego ciała.

Woda jest fundamentem naszego życia.

Woda jest podstawą wszystkich płynów w organizmie: krwi, limfy, soków trawiennych.

Uczestniczy ona we wszelkich procesach biochemicznych, transporcie substancji odżywczych, trawieniu,wydalaniu toksyn,  przy eliminowaniu produktów przemiany materii.

Reguluje temperaturę naszego ciała, odpowiada za funkcjonowanie naszych stawów i jest ważna przy nawilżaniu tkanek.

Woda podtrzymuje również śrubową spiralę naszego DNA.

Nawodnienie dobrej jakości wodą wpływa na stan wszystkich naszych komórek.

Utrzymanie w dobrej kondycji narządów wewnętrznych, stawów, naczyń krwionośnych, skóry wymaga wypijania codziennie odpowiedniej ilości wody - najlepiej alkalicznej.


RÓŻNICA MIĘDZY WODĄ Z KRANU LUB BUTELKOWĄ A ALKAICZNĄ WODĄ ŻYCIA:

Cząsteczki wody jako molekuły łączą się wzajemnie. Połączone ze sobą molekuły nazywane są klasterami. W wodzie z kranu albo kupionej wodzie butelkowej, klaster składa się z 12-20 molekuł i jego struktura nie pozwala na swobodne i bezpośrednie jej wchłanianie przez komórki. Natomiast proces jonizacji (elektrolizy, rozszczepienia) wody powoduje, iż klaster staje się heksagonalny, czyli składa się tylko z 6 molekuł.

Woda alkaiczna może łatwiej przechodzić do komórek, a tempo i zdolność nawodnienia organizmu zwiększa się nawet sześciokrotnie. Co za tym idzie, efektywność pracy komórek pod kątem przemiany materii jest lepsza, większa jest łatwość pozbywania się toksyn z organizmu.

Woda alkaiczna jest naturalnym antyutleniaczem. Woda ta oddając łatwo swoje elektrony, eliminuje jednocześnie szkodliwe wolne rodniki tlenowe,  a zahamowanie i zniszczenie rozwoju wolnych rodników, pozwala na uniknięcie takich chorób, jak: rak, cukrzyca, choroby sercowo-naczyniowe (wysokie ciśnienie), alergie. Wszystkie te choroby, i wiele innych, rozwijają się w środowisku kwaśnym naszego organizmu.

WODA ALKAICZNA pH>7,2

1. Ma właściwości odkwaszające i sprzyja utrzymaniu równowagi kwasowo - zasadowej.
Większość środowiska wewnętrznego ciała ma odczyn alkaliczny (zasadowy). Wraz z wiekiem organizm coraz bardziej się zakwasza zwiększając ryzyko chorób, ale też wywierając ogromny wpływ na samopoczucie i szereg nieprzyjemnych dolegliwości.
Im jesteśmy starsi tym bardziej powinniśmy dbać o zachowanie równowagi kwasowo - zasadowej co w skrócie oznacza, że wzrasta nasze zapotrzebowanie na minerały o właściwościach alkalizujących. Tych możemy dostarczyć wyłącznie poprzez pożywienie i napoje oraz wspomagająco (ale tylko wspomagająco) poprzez suplementację.
Minerały alkaliczne (magnez, wapń, potas, sód) są też niezbędne dla sprawnego działania narządów wewnętrznych. Zapewnia je nam m.in. woda alkaliczna.

2. Przeciwdziała chorobom, m.in. dnie moczanowej, cukrzycy, nadciśnieniu, kamicy nerkowej, nadkwasocie żołądka, otyłości, nowotworom, refluksowi żołądka.
Sprzyja też leczeniu bo środowisko alkaliczne nie jest dla rozwoju chorób przyjazne.

3. Korzystnie wpływa na poziom cukru, trójglicerydów, cholesterolu i kwasu moczowego.
Stosunkowo szybko efekty te widać w badaniach krwi.

4. Chroni DNA:
W wyniku działania wolnych rodników może zostać uszkodzone DNA komórki. Doskonałym zabezpieczeniem jest woda mająca właściwości antyutleniacza (alkaliczna woda o ujemnym potencjale REDOX ), w której jest dość wolnych elektronów "zaspokajających potrzeby" wolnych rodników. To trochę tak, jak byśmy "karmili" nadmiar wolnych rodników nie zmuszając ich do atakowania naszych zdrowych komórek.

5. Wzmacnia system odpornościowy (między innymi poprzez swoje działanie antyutleniające, sprawną eliminację toksyn i lepsze odżywienie oraz dotlenienie komórek).

6. Przeciwdziała przewlekłemu zmęczeniu:
Osoby pijące wystarczającą ilość dobrej jakości wody bardzo szybko odczuwają efekty w samopoczuciu i przypływie energii.

7. Dobrze nawadnia i wspomaga usuwanie toksyn
Budowa cząsteczki wody alkalicznej pozwala na jej przenikanie przez błony komórkowe co prowadzi do odpowiedniego nawodnienia. Woda "normalna", o wysokim dodatnim potencjale redox  nie ma tej właściwości bo jej budowa nie pozwala na przenikanie do komórek. Zwykle woda to 12-18 połączonych cząsteczek tworzących klastry (wielkość uniemożliwiająca przeniknięcie przez błonę komórkową). Organizm filtruje ją i usuwa poprzez układ moczowy nie mogąc jej efektywnie wykorzystać i jednocześnie obciążając nerki.
Warto wiedzieć, że środowisko płynów wewnątrz naszego organizmu ma znacznie niższe wartości potencjału ORP niż płyny, które najczęściej pijamy. By to wyrównać organizm zużywa wiele energii.
Woda alkaliczna zbudowana jest z 5-6 cząsteczek. To ze względu na tę znacznie mniejszą wielkość może ona przedostawać się przez błony komórkowe i zaraz po spożyciu być wykorzystywana w procesach przemiany materii.
Tkanki są lepiej nawodnione, a toksyny rozpuszczane i poprzez to łatwiej usuwane.
Ciekawostką jest, że klastry zbudowane z 5-6 cząsteczek ma woda po rozmrożeniu. Dlatego możemy się spotkać z zaleceniami mrożenia wody i choć jest to zasadne, nie jest niestety wygodne.

8. Dotlenia komórki
Chroni to między innymi przed rozwojem nowotworów, które najlepiej rozwijają się w środowisku o niskiej zawartości tlenu (czy też beztlenowym).
Przy braku odpowiedniej ilości tlenu zachodzą procesy fermentacji w wyniku których powstają kwasy - środowisko bardzo sprzyjające chorobom i starzeniu się organizmu.
Tlen jest niezbędny do życia i do optymalnego przebiegu procesów metabolicznych tak, by procesy fermentacji nie zachodziły lub zostały zminimalizowane.

9.Woda alkaliczna hamuje jednocześnie fermentację w systemie trawiennym, redukując pośrednio takie substancje, jak: wodorosiarczan, amoniak, histaminę, indol, fenol, skatol. W wyniku tego, już po krótkim okresie regularnego picia tej wody, uzyskuje się bardziej czysty stolec.

10. Ujemny wskaźnik ORP (redox czyli potencjał utleniająco-redukujący) powoduje, że woda działa jak antyoksydant niwelując skutki działania wolnych rodników, które odbierając elektrony zdrowym komórkom powodują ich uszkodzenie.
Im niższy wskaźnik redox tym silniejsze oddziaływanie antyoksydacyjne czyli zdolność eliminowania wolnych rodników tlenowych ponieważ wraz ze spadkiem ORP wzrasta ilość wolnych elektronów (do oddania wolnym rodnikom).
To ujemny potencjał redox nadaje niektórym znanym źródłom właściwości leczniczych (np. w Lourdes). Kiedyś z tego powodu uważano taką wodę za świętą. Dziś nauka jest tak rozwinięta, że wiemy z czego wynikają takie nadzwyczajne zdrowotne właściwości wody.
Wskaźnik ORP dodatni powoduje, że woda ma właściwości utleniające, czyli w skrócie, zamiast regenerować nasz organizm, przyspiesza starzenie się komórek.

11. Opóźnia zmęczenie mięśni dzięki działaniu buforującemu na kwas mlekowy powstający podczas wysiłku fizycznego.
Dzięki temu osoby uprawiające sport wolniej się męczą i zyskują więcej energii a woda taka zalecana jest naturalnie sportowcom.
Woda i żywność to 2 najważniejsze ogniwa w utrzymaniu zdrowia i równowagi kwasowo - zasadowej.


PICIE ALKAICZNEJ WODY SZCZEGÓLNIE POPRAWIA STAN ZDROWIA W PRZYPADKU:
- artretyzm,
- zgaga,
- chroniczne zmęczenie,
- niestrawność,
- skurcze w nogach,
- podwyższone ciśnienie krwi,
- migrena,
- mdłości,
- otyłość,
- osteoporoza,
-astma,
-alergia,
- łuszczyca,
-choroby nerek, kamica nerkowa,
- stres,
-depresja.

WODA ALKAICZNA:
- usuwa z organizmu toksyny,
- unieszkodliwia wolne rodniki,
- odtwarza stan alkaliczny organizmu,
- zwiększa stabilność tlenu w organizmie,
- wspomaga dostarczanie środków odżywczych,
- gotowanie w wodzie alkalicznej poprawia wartości odżywcze, a także smak pokarmów i napojów takich, jak kawa i herbata,
- zmienia pokarmy i napoje kwasowe na bardziej alkaliczne.

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE ALOESU

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE ALOESU:

Liście aloesu są prawdziwą skarbnicą cennych dla zdrowia substancji. Sok z aloesu leczy alergię i trudno gojące się rany, obniża poziom cukru, poprawia odporność. Maści, kremy i żele z aloesu pomocne są w wielu schorzeniach skórnych, np. owrzodzeniach, oparzeniach, ranach.

W  liściach ALOESU jest mnóstwo aktywnych substancji, np. aloina, barbaloina, aloeemodyna. Wykorzystuje się je m.in. do produkcji leków wzmacniających i bakteriobójczych. Wiadomo, że mogą wspomagać leczenie nowotworów. Testy laboratoryjne potwierdzają np. przydatność aloeemodyny w powstrzymywaniu rozwoju białaczki.

WŁAŚCIWOŚCI I DZIAŁANIE ALOESU:

ALOES ma właściwości  przeczyszczające i żółciopędne. Ale z tego też powodu należy ostrożnie stosować preparaty aloesowe - i te kupowane, i domowe. Mogą bowiem przyczynić się do wypłukiwania elektrolitów, szczególnie potasu. Nie powinny ich brać także kobiety ciężarne. Od wieków wiadomo, że aloes pomaga w leczeniu oparzeń. Wystarczy przeciąć liść i przyłożyć do rany, by przyśpieszyć proces gojenia. Maści aloesowe i wyciągi sprawdzają się w najtrudniejszych skórnych problemach: odleżynach, owrzodzeniach, ranach popromiennych. Aloes zawiera też antyprostaglandyny, które hamują procesy zapalne i działają przeciwbólowo. Dlatego preparaty z tej rośliny zaleca się przy nerwobólach, reumatyzmie i gośćcu. A picie soku z aloesu może obniżać poziom cukru u chorych na cukrzycę.
Sok z aloesu silnie stymuluje układ immunologiczny (odpornościowy) człowieka, co oznacza, że organizm sam zaczyna zwalczać chorobę. To chyba najcenniejsza  właściwość aloesu.
Dlatego świetnie łagodzi objawy łuszczycy, egzemy i alergii, czyli chorób o podłożu immunologicznym.

DETOKS I ODCHUDZANIE, PRACA JELIT:

Aloes oczyszcza jelita, poprawia funkcjonowanie kosmków jelitowych absorbujących substancje odżywcze, wspiera także proces detoksykacji wątroby, nerek i skóry. Polisacharydy zawarte w soku, przechodząc przez układ pokarmowy wiążą nierozpuszczalne w wodzie toksyny (m. in. niektóre metale ciężkie i ich sole) dzięki czemu zostają one ostatecznie wydalone przez jelito grube. Aloes to panaceum na wiele zaburzeń i chorób układu trawiennego.

ułatwia przyswajanie substancji odżywczych
oczyszcza wątrobę
zwalcza drożdżaki (candida)
normalizuje poziom pH
hamuje biegunki, znosi zaparcia
łagodzi refluks
sprzyja namnażaniu pożytecznych bakterii tzw. probiotyków
zwalcza patogeny, m. in. bakterie wywołujące krztusiec, bakterie E.coli, Helicobacter pylori
pomaga usunąć pasożyty (tasiemce, glisty ludzkie, owsiki i przywry)
pomaga leczyć zapalenie okrężnicy, wrzody żołądka, zespół jelita drażliwego
wspiera rekonwalescencję po przebytych chorobach
Usprawniając trawienie, sok z aloesu wybitnie przyczynia się do utraty wagi, ponadto sprzyja zwiększeniu masy mięśniowej. Jest idealnym napojem dla osób odchudzających się, dbających o figurę, sportowców i kulturystów.

DZIAŁANIE NA SKÓRĘ:

Skóra uwielbia dietę wzbogaconą aloesem. Dzięki niej jest właściwie nawilżona, elastyczna, promienna. Sok z aloesu aplikowany zewnętrznie leczy:

trądzik,
krosty,
egzemy,
hemoroidy
grzybicę stóp,
oparzenia,
łuszczycę,
wysypki,
alergie skórne,
nowotwory skóry,
zakażenie gronkowcem,
infekcje skórne,
żylaki,
rany.

Wyciąg z aloesu wchodzi dziś w skład kremów do cery suchej i dojrzałej, nawilżających i ujędrniających balsamów do ciała, preparatów przed i po opalaniu (jest naturalnym filtrem przeciwsłonecznym), szamponów oraz odżywek do włosów. By przydać blasku urodzie, niekoniecznie trzeba jednak sięgać po kosmetyki drogeryjne.
Sok z aloesu stosowany jako tonik czy maseczka odświeża odżywia i nawilża skórę,
zmniejsza obrzęki i przekrwienia skóry, wygładza cerę,
pozytywnie wpływa na elastyczność skóry przez zwiększenie ilości kolagenu i elastyny a
rozpylany w postaci mgiełki zapobiega wypadaniu włosów, niweluje łupież
zmiękcza, wygładza i goi spierzchnięte, popękane usta.

CHLORELLA I JEJ ZALETY

CHLORELLA I JEJ ZALETY:

Chlorella to słodkowodna alga o działaniu oczyszczającym nasz organizm.

Chlorella dostarcza organizmowi cennych substancji takich jak aminokwasy, witaminy, minerały: fosforu, potasu, magnezu, wapnia oraz pierwiastków śladowych: żelaza, manganu, cynku, molibdenu, miedzi i kobaltu.

Jest bogatym źródłem beta-karotenu (prowitaminy A) która usuwa uszkodzenia skóry powstałe w wyniku działania promieniowania ultrafioletowego, wzmacnia wzrok, zapobiega zaćmie i przeciwdziała rozwojowi raka płuc.

Zawiera dużo witaminy B12 . Niedobór tej witaminy  prowadzi do zaburzeń neurologicznych i upośledzenia sprawności intelektualnej.


OCZYSZCZANIE ORGANIZMU:

Chlorella kompleksowo oczyszcza organizm:

Jej błona komórkowa składa się z trzech bardzo odpornych warstw ochronnych, które są podstawą oczyszczających właściwości chlorelli.

Oczyszcza układ trawienny, zwłaszcza jelito grube.

Chlorella oczyszcza organizm z:
toksyn,
metali ciężkich (kadm z papierosów, rtęć i pallad z plomb dentystycznych, ołów ze środowiska),
chemikaliów (rozpuszczalniki wchodzące w skład wielu produktów kosmetycznych, czyszczących, lakierów czy farb)
alkoholu.


Chlorella poprzez swoją unikalną budowę komórkową wiąże je i usuwa z organizmu. Ponadto uszczelnia ścianki jelit dzięki czemu zapobiega wtórnym zatruciom. W sytuacjach szczególnego nasilenia uwalniania się toksyn z tkanek organizmu (głodówka, intensywne odchudzanie, wizyty w saunie) Chlorella jest niezastąpiona, gdyż absorbując toksyczne związki zapobiega przeciążeniu nerek czy wątroby.

NIEPRZYJEMNA WOŃ POTU, PRZYKRY ZAPACH Z UST:

Skutkiem zanieczyszczenia organizmu jest m.in. nieprzyjemny zapach z ust i specyficzna woń potu. Chlorella, oczyszczając organizm ze szkodliwych substancji, pomaga pozbyć się także tego problemu.

KAC:

Można uniknąć kaca po zażyciu 4-5 gramów chlorelli przed spożyciem alkoholu.

UKŁAD ODPORNOŚCIOWY:

Chlorella wspomaga naturalną zdolność obronną organizmu, stymuluje układ odpornościowy; CGF (czynnik wzrostu chlorelli) pobudza produkcję makrofagów, które odpowiedzialne są za pochłanianie i niszczenie szkodliwych substancji, komórek nowotworowych, bakterii i wirusów, powstrzymując  infekcje.

BŁONA ŻOŁĄDKOWO-JELITOWA:

Wzmacnia żołądkowo-jelitową błonę śluzową- usprawniając naturalną barierę ochronną przeciw szkodliwym substancjom.

WŁASNE PRZECIWCIAŁA:

Wycisza pobudzenie systemu obronnego organizmu, zapobiega destrukcji spowodowanej przez własne przeciwciała. Analizy mikroskopowe dowodzą, że pyłek kwiatowy, kiedy osiada na naszych błonach śluzowych nie jest w 100% substancją naturalną. Jest on skażony szkodliwymi substancjami. Mikstura pyłku kwiatowego z materiałem toksycznym powoduje bardzo silną reakcję systemu immunologicznego. Chlorella łagodzi nadmierne reakcje systemu obronnego i jednocześnie eliminuje metale ciężkie.

MIKROFLORA:

Wspomaga rozwój pożytecznej mikroflory jelit oraz ich normalną perystaltykę. Chlorelin zawarty w chlorelli działa jak antybiotyk, niszczy bakterie patogenne, wspomagając jednocześnie wzrost i rozprzestrzenianie się przyjaznej flory bakteryjnej. Lactobacilus, najbardziej pożądana w jelitach bakteria namnaża się cztery razy szybciej.

KREW:

Wpływa na tworzenie krwi, wspomaga aktywność białych ciałek krwi i oczyszcza krew. Chlorella jest obecnie najbogatszym  źródłem chlorofilu. Chlorofil, budową strukturalną cząsteczki, jest zbliżony do hemoglobiny. Korzystnie wpływa na proces powstawania czerwonych krwinek, co jest wykorzystywane w leczeniu niedokrwistości. Ponadto, chlorofil wykazuje działanie przeciwbakteryjne, stabilizujące ciśnienie krwi, wzmacniające mięsień sercowy i przyspiesza proces gojenia się ran.

WOLNE RODNIKI: ( PRZECIWDZIAŁANIE CHOROBOM NOWOTWOROWYM):

Pomaga neutralizować wolne rodniki; odmładza organizm. Poprzez spowalnianie procesu utlenianie się komórek i eliminację wolnych rodników zapobiega przedwczesnemu starzeniu. Zmiatanie wolnych rodników jest także istotne z punktu widzenia profilaktyki chorób nowotworowych.

REGENERACJA TKANEK:

Faktor wzrostu Chlorelli (Chlorella Crowth Factor, CCF) przyspiesza regenerację tkanek, podział i wzrost komórek. Poprawia jakość i stan skóry. Wspomaga ogólną regenerację organizmu. Chlorella przyspiesza proces gojenia się ran (ran pooperacyjnych), regenerację tkanek oraz psychicznego osłabienia towarzyszącego czasowi rekonwalescencji.

ODKWASZANIE ORGANIZMU:

Obniża kwasowość środowiska wewnętrznego organizmu. Do rozwoju kwasicy może dojść w przebiegu wielu chorób cukrzycy, zatrucia alkoholowego, chorób nerek (niewydolność nerek) i przewodu pokarmowego, płuc, układu sercowo – naczyniowego. Najlepszym sposobem na przeciwdziałanie kwasicy jest spożywanie pożywienia bogatego w chlorofil. Chlorella nadaje się do tego najlepiej.

CHOLESTEROL:

Obniża poziom cholesterolu, zapobiega miażdżycy. Chlorella wiąże cholesterol, umożliwiając jelitom wyeliminowanie jego nadmiaru. W przypadku hypocholesterolemii chlorella sprzyja syntezie cholesterolu w organizmie.

PRZYKRY ZAPACH:

Neutralizuje zapach potu, działa na nieświeży oddech. Chlorofil znany jest od dawna ze swych właściwości pochłaniania zapachów.

DROBNOUSTROJE, GRZYBY:

Zapobiega mnożeniu się różnych drobnoustrojów i grzybów. Chlorella  pobudza powstawanie interferonu (glikoproteid), który hamuje proces produkcji białek wirusowych i bakteryjnych. Grzyby pasożytujące w jelitach powodują silną koncentrację szkodliwych substancji. W przypadkach zagrzybienia przewodu pokarmowego chlorella przynosi efekty na kilku poziomach: wzmacnia system immunologiczny, wiąże i eliminuje metale ciężkie, które sprzyjają rozwojowi grzybów, a także poprzez oddziaływanie zbliżone do probiotyku.

POPRAWA SAMOPOCZUCIA:

Chlorella zawiera aminokwas tryptofan, z którego produkuje się serotonina, hormon radości i szczęścia. Niski poziom serotoniny jest głównym powodem depresji i zmęczenia. Chlorella zażyta wieczorem przetwarza serotoninę na melatoninę dzięki temu szybciej się wysypiamy.

Chlorella wskazana jest :

podczas stosowania diety odchudzającej czy wegetariańskiej,
trądzik, wysypki, stany zapalne skóry, egzemy, źle gojące się rany, uszkodzenia skóry (oparzenia różnego rodzaju),
regeneracja i rekonwalescencja organizmu narażonego na długotrwały stres lub inne obciążenia,
po zabiegu operacyjnym, napromieniowaniu; dla osób wystawionych na długotrwałe zanieczyszczenie środowiska,
profilaktyka przeciwnowotworowa,
pomocna w schorzeniach chronicznych, takich jak:
reumatyzm,
artretyzm,
cukrzyca,
zaburzenia ciśnienia,
zaburzenia trawienia i wchłaniania,
jak również w wirusowych czy bakteryjnych infekcjach oraz grzybicach.

Ludziom nadwrażliwym mogą pojawić się pryszcze, trądzik, opryszczki lub wysypka. Są to przejawy powrotu równowagi wewnętrznej, kiedy ciało ponownie aktywnie wydziela składniki toksyczne. Nie chodzi o alergię, ale przejawy oczyszczania organizizmu.

PESTKI OWOCÓW - CUDOWNY DAR NATURY

PESTKI CUDOWNY DAR NATURY.

Czy powinniśmy jeść pestki owoców?

Pestki z owoców często są przez nas wyrzucane. Czy słusznie?

Czy, jako dzieci, wypluwaliście pestki arbuza? Jesli tak, to był to błąd. Od wieków pestki owoców wykorzystuje się w medycynie alternatywnej, gdyż zawarta w nich witamina B17 uważana jest za skuteczny lek w walce z rakiem.

Większość z nas zapomina, że pestki to po prostu nasiona, czyli zawiązki nowego organizmu. Zawierają zatem wszystkie pierwiastki niezbędne do rozwoju nowej rośliny w skondensowanej formie. Są zasobne w bardzo wartościowe substancje odżywcze, minerały i witaminy. Najbardziej cenione są pestki winogron oraz grejpfrutów.

Różne pestki i ich właściwości:

Pestki arbuza mają mało kalorii (w 30 g jest ich około 160). Zawierają także magnez, żelazo i kwas foliowy. Są też bogatym źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych, które według Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego pomagają zapobiegać zawałom i udarom, a także obniżają poziom złego cholesterolu we krwi.

Pestki arbuza pomagają wyleczyć infekcje grzybicze, bakteryjne, a także choroby skóry, układu pokarmowego i oddechowego. Regularne jedzenie pestek arbuza może wyleczyć nawet chorobę wrzodową żołądka. Pestki arbuza mają też właściwości przeciwbólowe i przeciwzapalne. Dzięki obecności kukurborycyny wpływają na obniżenie ciśnienia krwi (kukurborycyna rozszerza naczynia krwionośne). Spożywanie arbuzowych nasion pomaga też pozbyć się zaparć. Jest jeszcze jeden powód, dla którego warto jadać pestki z arbuza - tłuszcz, który zawierają zwiększa przyswajalność likopenu, którego w arbuzie znajdziemy pod dostatkiem. Warto również wiedzieć, że w pestkach z arbuza znajdziemy magnez, cynk, żelazo, witaminy z grupy B, nienasycone kwasy tłuszczowe.


Pestki jabłek także pomagają pozbyć się złego cholesterolu. Zaspokajają również dzienne zapotrzebowanie na jod.

Pestki agrestu oraz kiwi są bogate w pektyny. Stanowią doskonałe lekarstwo na zaparcia. Pektyny są wykorzystywane w leczeniu otyłości. Wypełniają żołądek, co zwiększa poczucie sytości. Ponadto usprawniają pracę jelit.

Owoc kiwi wraz z pestkami to fenomenalny medykament o ponadprzeciętnych walorach odżywczych. Działa zapobiegawczo i pomaga w leczeniu:

nowotworów
Posiada w swoim składzie glutation, który zapobiega mutacji genów mogących zainicjować raka.

depresji
Kiwi zawiera inozytol – alkohol cukrowy. Odgrywa on istotną rolę w wewnątrzkomórkowej reakcji na hormony i neuroprzekaźniki. Ponadto w kiwi znajdują się serotoniny działające antydepresyjnie.

nadciśnienia
Owoc kiwi bogaty jest w antyoksydanty zwane luteinami i potas. Luteiny pomagają w zwalczaniu nadciśnienia, natomiast potas reguluje ciśnienie krwi.

przeziębienia i grypy
Dzięki dużej zawartości witamin kiwi zapobiega przeziębieniu i ułatwia leczenie grypy. Zawarta w nim witamina C uodpornia organizm, likwiduje wirusy i bakterie.


Pestki winogron zawierają przeciwutleniacze oraz neutralizują działanie wolnych rodników. Zmniejszają ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej. Dobrą wiadomością dla cukrzyków jest to, że obniżają poziom cukru we krwi.

Poprawią działanie układu sercowo-naczyniowego
Uelastycznia, wzmacnia i poprawia funkcjonowanie naczyń krwionośnych
Zmniejsza kruchość naczyń włosowatych dzięki czemu zapobiega mikrowylewom podskórnym
Zmniejsza lepkość krwi a tym samym zwiększa przepływ krwi przez tkanki zapobiegając chorobie niedokrwiennej serca i mózgu
Zmniejsza objawy niewydolności żylnej, zapobiegając żylakom oraz zakrzepom
Zapobiega stanom zapalnym w organizmie
Razem z witaminą C buduje struktury kolagenowe organizmu
Reguluje poziom cholesterolu
Likwiduje uczucie zmęczenia i przepracowania
Wpływa pozytywnie na mikrokrążenie w gałce ocznej dzięki czemu może być stosowany w profilaktyce zaćmy

Pestki cytrusów zawierają witaminę P, która działa przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo i przeciwgrzybicznie. Ułatwia przyswajanie witaminy C, zmniejszając ryzyko wylewów, krwawień z dziąseł oraz jest pomocna w leczeniu miażdżycy.

 Pestki owoców cytrusowych

Wartościowe składniki zawierają nasiona pomarańczy I cytryny, ale najcenniejszym składem mogą pochwalić się pestki grejpfruta, których zdecydowanie nie warto wyrzucać. Znajdziemy w nich m.in. solidną dawkę witaminy C oraz flawonoidów – związków charakteryzujących się silnym działaniem antyoksydacyjnym. Dzięki temu pestki mogą stać się naturalnym sposobem na wzmocnienie odporności. Wykazują też silne właściwości bakteriobójcze, przeciwgrzybicze i antywirusowe. Czynne składniki nie niszczą natomiast pożytecznych drobnoustrojów funkcjonujących w naszym organizmie.

Pestki dyni:

Wartości odżywczych dyni nie sposób przecenić – to warzywo bogate w witaminy i minerały, zwłaszcza niezbędny mężczyznom cynk, a przy tym ma niewiele kalorii. Świeże pestki dyni pomagają pozbyć się owsików, tasiemca i innych pasożytów. Sprawdź, jakie jeszcze właściwości lecznicze ma dynia.

Pestki dyni
Prawdziwą skarbnicą wielu witamin i minerałów są pestki dyni. Zawierają  magnez, fosfor,mangan, cynk . Cynk ma dobroczynny wpływ na cerę – wzmacnia ją, rozjaśnia i wygładza, przyśpiesza gojenie ran. Pestki dyni są też bogate w witaminę B3, czyli niacynę, niezbędną do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego .
Nasiona dyni mają wyjątkową kombinację wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz fitosteroli, które zapobiegają miażdżycy. Wyciśnięty z nich olej należy do najsmaczniejszych i najcenniejszych tłuszczów roślinnych. Pomaga w niedomaganiach wątroby i układu naczyniowo-sercowego.

WNIOSEK - JESZ OWOCE JEDZ JE Z PESTKAMI:))

PSZENICA - ZABÓJCA XXI WIEKU

PSZENICA - ZABÓJCA XXI WIEKU.

W czasach starożytnych pszenica charakteryzowała się dużą ilością wartości odżywczych, jednakże dzisiejsza pszenica jest podobna do niej tylko z nazwy.

Przodkiem współczesnej pszenicy jest samopsza, zawierająca 14 chromosomów. Współczesne odmiany PSZENICY mogą mieć od kilkuset do nawet tysięcy chromosomów, a krzyżowania jakim poddano ją w laboratoriach są tak złożone, że aż niemożliwe do odtworzenia.

Współczesna pszenica to twór genetyków z lat 60-70-tych i najbardziej zmieniony GENETYCZNIE produkt żywnościowy na ziemi.

Wykorzystując metodę splicingu, genetycy wstawiali i usuwali geny, aby uzyskać wyższe plony. Jaki będzie to miało wpływ na zdrowie, nie było tematem ich badań, a szkoda, bo być może wiele osób nie męczyło by się z cukrzycą, zapaleniem stawów, astmą,alergią,  rakiem, nadciśnieniem czy innymi chorobami powstałymi w wyniku złego jedzenia.

Nasza pszenica, z której wypiekany jest chleb czy chrupiące bułki, to odmiany półkarłowe, odporne na pleśń, suszę, wysoką temperaturę, a nawet wiele środków chwastobójczych! Ma duże, grube kłosy bo ziarna ma być dużo. Niestety, na tym kończą się jej pożądane cechy…

Spożywanie pszenicy stanowi zagrożenie zdrowia dla ludzkiej populacji.

Każda żywność przetworzona z pszenicy jest jak trucizna dla organizmu, ponieważ powoduje więcej zagrożeń dla zdrowia niż korzyści.

Nasiona i zarodki PSZENICY są napromieniowywane substancjami chemicznymi, promieniami gamma i rentgenowskim, a wszystko po to, aby stworzyć odpowiednią mutację, odporną i ekonomiczną.



WSPÓŁCZESNA PSZENICA, NAWET TA PEŁNOZIARNISTA, POBUDZA APETYT:

*GLIADYNA:

Dzieje się tak dlatego, że jednym ze składników pszenicy jest gliadyna. Nasz przewód pokarmowy rozkłada gliadynę na egzorfiny, które są związkami morfinopodobnymi i działają jak narkotyki. To one nasilają apetyt, wywołują napady głodu, uzależniają od jedzenia chleba i innych wypieków.
Ponadto gliadyny, działają jak opium dla mózgu, powodując bardzo wiele przykrych dolegliwości. Na przykład, u dzieci chorych na ADHD, gliadyny mogą powodować, a nawet pogłębiać objawy choroby w tym: wybuchy złości, nadaktywność i brak koncentracji.
Osoby ze schizofrenią mogą mieć poważne halucynacje, a osoby chore na depresję, w tym chorobę dwubiegunową i maniakalną, gliadyny powodują wiele zaburzeń w odżywianiu, najczęściej ogromy apetyt, przeradzający się w obsesje na punkcie jedzenia.

*GLUTEN:

Drugim białkiem występującym w pszenicy jest gluten. Pszenne białko, które ma działanie toksyczne. Powoduje on zanik kosmków jelitowych, przez co wchłanianie pokarmu jest mocno upośledzone. Mimo tego, że jemy, nasz organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości witamin i minerałów, bo po prostu ich nie wchłania tak jak powinien. Stąd np. bóle głowy, migreny, nieładna skóra, nie pohamowany apetyt, zaburzenia neurologiczne, demencja, choroby serca, zaćma, cukrzyca, zapalenie stawów i trzewna akumulacja tłuszczu, nie wspominając już o pełnej gamie nietolerancji, dyskomfortu i wzdęciach, które są obecnie odczuwane przez miliony ludzi i wiele innych problemów ze zdrowiem.
Stąd także epidemia cukrzycy. Obecnie około 300 milionów ludzi choruje na tę chorobę.
Szacuje się, że tylko w Polsce jest około 3 milionów!

*AMYLOPEKTYNA:

Pszenica zawiera związek o nazwie Amylopektyna. Amylopektyna zawarta w pszenicy podnosi poziom cukru we krwi bardziej niż jakikolwiek inny węglowodan, nawet szybciej niż biały cukier! Jeśli jesz pszenicę na śniadanie, obiad i kolację, to powoduje to przyrost tłuszczu trzewnego, który otacza jelita, serce, wątrobę i nerki. Prowadzi to do powstania „pszennego brzucha”
Dwie kromki pszennego chleba, podnoszą poziom cukru we krwi, szybciej niż 6 łyżeczek cukru! Dwie kromki chleba pszenicy mogą zwiększyć poziom cukru we krwi o wiele więcej niż wiele czekoladowych batonów. Wysokie stężenie glukozy może prowadzić do glikacji, która z kolei powoduje zapalenie stawów (glikację chrząstki), zaćmę (glikację białek soczewek), cukrzycę (glikotoksyczność komórek beta trzustki), lipogenezę de novo wątroby, która zwiększa triglicerydy a tym samym zwiększa narażenie na aterogenne (czyli takie które powodują choroby serca) małe cząstki LDL, które prowadzą do zawałów serca. Powtarzający się wysoki poziom cukru we krwi spowodowany dietą bogatą w ziarna pszenicy ma bardzo destrukcyjne działanie i prowadzi do przyrostu masy ciała (w szczególności trzewnej tkanki tłuszczowej), zwiększenia oporności na insulinę, leptynę (co prowadzi do otyłości) i wiele innych powikłań zdrowotnych.
Jeśli nasz organizm ciągle ma takie skoki insuliny, to po pewnym czasie doprowadzi to do insulinooporności, a insulinooporność do cukrzycy.
Zmiany w kodzie genetycznym i tym samym antygenowy profil pół-karłowatych bardzo wydajnych odmian pszenicy obecnych teraz na rynku, odpowiadają za wzrost potencjału celiakii.
Nierozpoznana celiakia wiąże się z prawie czterokrotnie zwiększonym ryzykiem przedwczesnej śmierci, co sprawia, że jest to jedna z bardziej niebezpiecznych nietolerancji żywieniowych. Choroba ta w swojej podstawowej formie ujawnia się poprzez przewlekłe zapalenia. Wśród populacji konsumującej pszenicę powszechne są przewlekłe choroby zapalne i zwyrodnieniowe.

*AGLUTYNINA:

Głównym czynnikiem odpowiedzialnym za wiele trudnych do zdiagnozowania przyczyn popularnych chorób związanych ze spożyciem pszenicy jest mała lecz niezwykle silna substancja chemiczna zawarta w PSZENICY, znana jako „aglutynina z kiełków pszenicy” (WGA) .
Nawet w małych ilościach WGA może powodować bardzo negatywne skutki, które mogą być immunotoksyczne, kardiotoksyczne… i neurotoksyczne(takie jak ataksja lub demencja).

ODSTAWIENIE PSZENICY SKUTKUJE:

-zmniejszenie apetytu
-schudnięcie (0soby, które przestały jeść produkty z pszenicy, schudły średnio od 11,8 do 12,5 kg w ciągu 6 miesięcy)
-obniżony poziom cukru we krwi
-zmniejszenie bólu stawów
-zmniejszenie objawów niedoczynności tarczycy i Hashimoto
-koniec obsesji na punkcie jedzenia
-obniżenie ciśnienia tętniczego
-obniżenie stężenia trójglicerydów
-zmniejszony niepokój
-zwiększenie energii
-poprawa jakości snu
-zmniejszenie objawów depresji

*SUBSTYTUTY PSZENICY*

1.Ziarna zbóż: Jęczmień, proso, owies, ryż, żyto, sorgo, tef i dziki ryż pochodzą z tej samej rodziny ziaren zbóż co pszenica. Wszystkie mąki, które pochodzą z ziaren zbóż mogą być stosowane jako substytut pszenicy. Powszechnie dostępne są jęczmień, kasza gryczana, ryż i mąka żytnia. Mniej popularne mąki można nabyć przez internet lub w sklepach ze zdrową żywnością. Uwaga: osoby z alergią na gluten muszą również unikać jęczmienia, owsa i żyta.

2.Ziarna niezbożowe: Amarant, quinoa i gryki to trzy zbożopodobne ziarna niezwiązane z ziarnami zbóż. Rzadko zdarzają się ludzie wrażliwi na te ziarna. Amarant, quinoa i gryki są bezglutenowe i dlatego nie nadają się do robienia kwaszonego chleba; jednak są one doskonałe na szybkie pieczywo i ciastka.

3.Przetwory z orzechów: Mielone orzechy takie jak migdały, orzechy laskowe lub orzechy włoskie to najbogatsze substytuty mąki na ciasta i ciasteczka. Ponieważ zawierają one delikatne kwasy tłuszczowe, są to produkty o krótkiej trwałości i dlatego należałoby samemu mielić orzechy w maszynce tuż przed użyciem. Produkty z orzechów wymagają środka wiążącego, takiego jak jaja. Ponieważ kasztany zawierają mniej tłuszczu niż inne orzechy, mąka kasztanowa ma dłuższy okres trwałości. Jest ona dostępna w Internecie.

4.Mąka fasolowa: Suszona fasola, czyli np. fasola biała, pinto i ciecierzyca mogą być mielone i używane w połączeniu z innymi mąkami jako alternatywa do pszenicy. Mąka fasolowa nie jest jednak zawsze zalecana. Smakuje jak fasola i sprawia, że wypieki są gęste i trudne do strawienia.

5.Inne substytuty mąki: Skrobia ziemniaczana, maranty proszku i tapioka to składniki zagęszczające, którymi można zastąpić pszenicę w sosach. Składniki skrobiowe w wypiekach służą jako środek wiążący.

Ze względu na nieodpowiedzialnie wysoki poziom częstotliwości hybrydyzacji, przetwarzania i nieuniknionej modyfikacji genetycznej dzisiejszej pszenicy, istnieje tylko jedno rozwiązanie dla zdrowia i odnowy biologicznej przyszłych pokoleń. Należy odstawić całkowicie pszenicę i edukować społeczeństwo na temat powstających coraz to nowych odmian tego zboża, coraz bardziej śmiercionośnych od tych, które już dziś spożywamy.