ALKAICZNA ŻYWA WODA- WODA REDOX

WODA REDOX - ALKAICZNA ŻYWA WODA:

Woda to podstawowy budulec naszego ciała.

Woda jest fundamentem naszego życia.

Woda jest podstawą wszystkich płynów w organizmie: krwi, limfy, soków trawiennych.

Uczestniczy ona we wszelkich procesach biochemicznych, transporcie substancji odżywczych, trawieniu,wydalaniu toksyn,  przy eliminowaniu produktów przemiany materii.

Reguluje temperaturę naszego ciała, odpowiada za funkcjonowanie naszych stawów i jest ważna przy nawilżaniu tkanek.

Woda podtrzymuje również śrubową spiralę naszego DNA.

Nawodnienie dobrej jakości wodą wpływa na stan wszystkich naszych komórek.

Utrzymanie w dobrej kondycji narządów wewnętrznych, stawów, naczyń krwionośnych, skóry wymaga wypijania codziennie odpowiedniej ilości wody - najlepiej alkalicznej.


RÓŻNICA MIĘDZY WODĄ Z KRANU LUB BUTELKOWĄ A ALKAICZNĄ WODĄ ŻYCIA:

Cząsteczki wody jako molekuły łączą się wzajemnie. Połączone ze sobą molekuły nazywane są klasterami. W wodzie z kranu albo kupionej wodzie butelkowej, klaster składa się z 12-20 molekuł i jego struktura nie pozwala na swobodne i bezpośrednie jej wchłanianie przez komórki. Natomiast proces jonizacji (elektrolizy, rozszczepienia) wody powoduje, iż klaster staje się heksagonalny, czyli składa się tylko z 6 molekuł.

Woda alkaiczna może łatwiej przechodzić do komórek, a tempo i zdolność nawodnienia organizmu zwiększa się nawet sześciokrotnie. Co za tym idzie, efektywność pracy komórek pod kątem przemiany materii jest lepsza, większa jest łatwość pozbywania się toksyn z organizmu.

Woda alkaiczna jest naturalnym antyutleniaczem. Woda ta oddając łatwo swoje elektrony, eliminuje jednocześnie szkodliwe wolne rodniki tlenowe,  a zahamowanie i zniszczenie rozwoju wolnych rodników, pozwala na uniknięcie takich chorób, jak: rak, cukrzyca, choroby sercowo-naczyniowe (wysokie ciśnienie), alergie. Wszystkie te choroby, i wiele innych, rozwijają się w środowisku kwaśnym naszego organizmu.

WODA ALKAICZNA pH>7,2

1. Ma właściwości odkwaszające i sprzyja utrzymaniu równowagi kwasowo - zasadowej.
Większość środowiska wewnętrznego ciała ma odczyn alkaliczny (zasadowy). Wraz z wiekiem organizm coraz bardziej się zakwasza zwiększając ryzyko chorób, ale też wywierając ogromny wpływ na samopoczucie i szereg nieprzyjemnych dolegliwości.
Im jesteśmy starsi tym bardziej powinniśmy dbać o zachowanie równowagi kwasowo - zasadowej co w skrócie oznacza, że wzrasta nasze zapotrzebowanie na minerały o właściwościach alkalizujących. Tych możemy dostarczyć wyłącznie poprzez pożywienie i napoje oraz wspomagająco (ale tylko wspomagająco) poprzez suplementację.
Minerały alkaliczne (magnez, wapń, potas, sód) są też niezbędne dla sprawnego działania narządów wewnętrznych. Zapewnia je nam m.in. woda alkaliczna.

2. Przeciwdziała chorobom, m.in. dnie moczanowej, cukrzycy, nadciśnieniu, kamicy nerkowej, nadkwasocie żołądka, otyłości, nowotworom, refluksowi żołądka.
Sprzyja też leczeniu bo środowisko alkaliczne nie jest dla rozwoju chorób przyjazne.

3. Korzystnie wpływa na poziom cukru, trójglicerydów, cholesterolu i kwasu moczowego.
Stosunkowo szybko efekty te widać w badaniach krwi.

4. Chroni DNA:
W wyniku działania wolnych rodników może zostać uszkodzone DNA komórki. Doskonałym zabezpieczeniem jest woda mająca właściwości antyutleniacza (alkaliczna woda o ujemnym potencjale REDOX ), w której jest dość wolnych elektronów "zaspokajających potrzeby" wolnych rodników. To trochę tak, jak byśmy "karmili" nadmiar wolnych rodników nie zmuszając ich do atakowania naszych zdrowych komórek.

5. Wzmacnia system odpornościowy (między innymi poprzez swoje działanie antyutleniające, sprawną eliminację toksyn i lepsze odżywienie oraz dotlenienie komórek).

6. Przeciwdziała przewlekłemu zmęczeniu:
Osoby pijące wystarczającą ilość dobrej jakości wody bardzo szybko odczuwają efekty w samopoczuciu i przypływie energii.

7. Dobrze nawadnia i wspomaga usuwanie toksyn
Budowa cząsteczki wody alkalicznej pozwala na jej przenikanie przez błony komórkowe co prowadzi do odpowiedniego nawodnienia. Woda "normalna", o wysokim dodatnim potencjale redox  nie ma tej właściwości bo jej budowa nie pozwala na przenikanie do komórek. Zwykle woda to 12-18 połączonych cząsteczek tworzących klastry (wielkość uniemożliwiająca przeniknięcie przez błonę komórkową). Organizm filtruje ją i usuwa poprzez układ moczowy nie mogąc jej efektywnie wykorzystać i jednocześnie obciążając nerki.
Warto wiedzieć, że środowisko płynów wewnątrz naszego organizmu ma znacznie niższe wartości potencjału ORP niż płyny, które najczęściej pijamy. By to wyrównać organizm zużywa wiele energii.
Woda alkaliczna zbudowana jest z 5-6 cząsteczek. To ze względu na tę znacznie mniejszą wielkość może ona przedostawać się przez błony komórkowe i zaraz po spożyciu być wykorzystywana w procesach przemiany materii.
Tkanki są lepiej nawodnione, a toksyny rozpuszczane i poprzez to łatwiej usuwane.
Ciekawostką jest, że klastry zbudowane z 5-6 cząsteczek ma woda po rozmrożeniu. Dlatego możemy się spotkać z zaleceniami mrożenia wody i choć jest to zasadne, nie jest niestety wygodne.

8. Dotlenia komórki
Chroni to między innymi przed rozwojem nowotworów, które najlepiej rozwijają się w środowisku o niskiej zawartości tlenu (czy też beztlenowym).
Przy braku odpowiedniej ilości tlenu zachodzą procesy fermentacji w wyniku których powstają kwasy - środowisko bardzo sprzyjające chorobom i starzeniu się organizmu.
Tlen jest niezbędny do życia i do optymalnego przebiegu procesów metabolicznych tak, by procesy fermentacji nie zachodziły lub zostały zminimalizowane.

9.Woda alkaliczna hamuje jednocześnie fermentację w systemie trawiennym, redukując pośrednio takie substancje, jak: wodorosiarczan, amoniak, histaminę, indol, fenol, skatol. W wyniku tego, już po krótkim okresie regularnego picia tej wody, uzyskuje się bardziej czysty stolec.

10. Ujemny wskaźnik ORP (redox czyli potencjał utleniająco-redukujący) powoduje, że woda działa jak antyoksydant niwelując skutki działania wolnych rodników, które odbierając elektrony zdrowym komórkom powodują ich uszkodzenie.
Im niższy wskaźnik redox tym silniejsze oddziaływanie antyoksydacyjne czyli zdolność eliminowania wolnych rodników tlenowych ponieważ wraz ze spadkiem ORP wzrasta ilość wolnych elektronów (do oddania wolnym rodnikom).
To ujemny potencjał redox nadaje niektórym znanym źródłom właściwości leczniczych (np. w Lourdes). Kiedyś z tego powodu uważano taką wodę za świętą. Dziś nauka jest tak rozwinięta, że wiemy z czego wynikają takie nadzwyczajne zdrowotne właściwości wody.
Wskaźnik ORP dodatni powoduje, że woda ma właściwości utleniające, czyli w skrócie, zamiast regenerować nasz organizm, przyspiesza starzenie się komórek.

11. Opóźnia zmęczenie mięśni dzięki działaniu buforującemu na kwas mlekowy powstający podczas wysiłku fizycznego.
Dzięki temu osoby uprawiające sport wolniej się męczą i zyskują więcej energii a woda taka zalecana jest naturalnie sportowcom.
Woda i żywność to 2 najważniejsze ogniwa w utrzymaniu zdrowia i równowagi kwasowo - zasadowej.


PICIE ALKAICZNEJ WODY SZCZEGÓLNIE POPRAWIA STAN ZDROWIA W PRZYPADKU:
- artretyzm,
- zgaga,
- chroniczne zmęczenie,
- niestrawność,
- skurcze w nogach,
- podwyższone ciśnienie krwi,
- migrena,
- mdłości,
- otyłość,
- osteoporoza,
-astma,
-alergia,
- łuszczyca,
-choroby nerek, kamica nerkowa,
- stres,
-depresja.

WODA ALKAICZNA:
- usuwa z organizmu toksyny,
- unieszkodliwia wolne rodniki,
- odtwarza stan alkaliczny organizmu,
- zwiększa stabilność tlenu w organizmie,
- wspomaga dostarczanie środków odżywczych,
- gotowanie w wodzie alkalicznej poprawia wartości odżywcze, a także smak pokarmów i napojów takich, jak kawa i herbata,
- zmienia pokarmy i napoje kwasowe na bardziej alkaliczne.

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE ALOESU

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE ALOESU:

Liście aloesu są prawdziwą skarbnicą cennych dla zdrowia substancji. Sok z aloesu leczy alergię i trudno gojące się rany, obniża poziom cukru, poprawia odporność. Maści, kremy i żele z aloesu pomocne są w wielu schorzeniach skórnych, np. owrzodzeniach, oparzeniach, ranach.

W  liściach ALOESU jest mnóstwo aktywnych substancji, np. aloina, barbaloina, aloeemodyna. Wykorzystuje się je m.in. do produkcji leków wzmacniających i bakteriobójczych. Wiadomo, że mogą wspomagać leczenie nowotworów. Testy laboratoryjne potwierdzają np. przydatność aloeemodyny w powstrzymywaniu rozwoju białaczki.

WŁAŚCIWOŚCI I DZIAŁANIE ALOESU:

ALOES ma właściwości  przeczyszczające i żółciopędne. Ale z tego też powodu należy ostrożnie stosować preparaty aloesowe - i te kupowane, i domowe. Mogą bowiem przyczynić się do wypłukiwania elektrolitów, szczególnie potasu. Nie powinny ich brać także kobiety ciężarne. Od wieków wiadomo, że aloes pomaga w leczeniu oparzeń. Wystarczy przeciąć liść i przyłożyć do rany, by przyśpieszyć proces gojenia. Maści aloesowe i wyciągi sprawdzają się w najtrudniejszych skórnych problemach: odleżynach, owrzodzeniach, ranach popromiennych. Aloes zawiera też antyprostaglandyny, które hamują procesy zapalne i działają przeciwbólowo. Dlatego preparaty z tej rośliny zaleca się przy nerwobólach, reumatyzmie i gośćcu. A picie soku z aloesu może obniżać poziom cukru u chorych na cukrzycę.
Sok z aloesu silnie stymuluje układ immunologiczny (odpornościowy) człowieka, co oznacza, że organizm sam zaczyna zwalczać chorobę. To chyba najcenniejsza  właściwość aloesu.
Dlatego świetnie łagodzi objawy łuszczycy, egzemy i alergii, czyli chorób o podłożu immunologicznym.

DETOKS I ODCHUDZANIE, PRACA JELIT:

Aloes oczyszcza jelita, poprawia funkcjonowanie kosmków jelitowych absorbujących substancje odżywcze, wspiera także proces detoksykacji wątroby, nerek i skóry. Polisacharydy zawarte w soku, przechodząc przez układ pokarmowy wiążą nierozpuszczalne w wodzie toksyny (m. in. niektóre metale ciężkie i ich sole) dzięki czemu zostają one ostatecznie wydalone przez jelito grube. Aloes to panaceum na wiele zaburzeń i chorób układu trawiennego.

ułatwia przyswajanie substancji odżywczych
oczyszcza wątrobę
zwalcza drożdżaki (candida)
normalizuje poziom pH
hamuje biegunki, znosi zaparcia
łagodzi refluks
sprzyja namnażaniu pożytecznych bakterii tzw. probiotyków
zwalcza patogeny, m. in. bakterie wywołujące krztusiec, bakterie E.coli, Helicobacter pylori
pomaga usunąć pasożyty (tasiemce, glisty ludzkie, owsiki i przywry)
pomaga leczyć zapalenie okrężnicy, wrzody żołądka, zespół jelita drażliwego
wspiera rekonwalescencję po przebytych chorobach
Usprawniając trawienie, sok z aloesu wybitnie przyczynia się do utraty wagi, ponadto sprzyja zwiększeniu masy mięśniowej. Jest idealnym napojem dla osób odchudzających się, dbających o figurę, sportowców i kulturystów.

DZIAŁANIE NA SKÓRĘ:

Skóra uwielbia dietę wzbogaconą aloesem. Dzięki niej jest właściwie nawilżona, elastyczna, promienna. Sok z aloesu aplikowany zewnętrznie leczy:

trądzik,
krosty,
egzemy,
hemoroidy
grzybicę stóp,
oparzenia,
łuszczycę,
wysypki,
alergie skórne,
nowotwory skóry,
zakażenie gronkowcem,
infekcje skórne,
żylaki,
rany.

Wyciąg z aloesu wchodzi dziś w skład kremów do cery suchej i dojrzałej, nawilżających i ujędrniających balsamów do ciała, preparatów przed i po opalaniu (jest naturalnym filtrem przeciwsłonecznym), szamponów oraz odżywek do włosów. By przydać blasku urodzie, niekoniecznie trzeba jednak sięgać po kosmetyki drogeryjne.
Sok z aloesu stosowany jako tonik czy maseczka odświeża odżywia i nawilża skórę,
zmniejsza obrzęki i przekrwienia skóry, wygładza cerę,
pozytywnie wpływa na elastyczność skóry przez zwiększenie ilości kolagenu i elastyny a
rozpylany w postaci mgiełki zapobiega wypadaniu włosów, niweluje łupież
zmiękcza, wygładza i goi spierzchnięte, popękane usta.

ASTAKSANTYNA - WYKORZYSTAJ DAR NATURY.

ASTAKSANTYNA - WYKORZYSTAJ DAR NATURY.

ASTAKSANTYNA różni się od innych produktów tym, że działa na wiele różnych schorzeń nie wywołując przy tym negatywnych efektów ubocznych.

ASTAKSANTYNA przedłuża młodość skóry i sprawia, że organizm dłużej utrzymuje życiową witalność.

ASTAKSANTYNA znajduje się w algach, fitoplanktonie a także w niektórych roślinach, grzybach i bakteriach. Ponieważ jednak stanowią one część łańcucha pokarmowego, trafiają z czasem do organizmów zwierząt. Każde morskie zwierzę o różowym lub czerwonawym kolorze, np. łosoś, homar, krewetka czy krab ma w sobie naturalną astaksantynę.

ASTAKSANTYNA MOŻE:

Pomóc zredukować ból spowodowany artretyzmem i chorobami stawów
Kontrolować śmiertelne „ciche zapalenia”, powód chorób serca, zawałów, raka, cukrzycy, choroby Alzheimera i wielu innych, groźnych dla życia przypadłości
Dodawać energii, zwiększać siłę i wytrzymałość
Działać jako „wewnętrzny ekran słoneczny” i poprawiać stan skóry
Wzmacniać system odpornościowy organizmu
Chronić oczy i mózg przed działaniem wolnych rodników i utleniaczy
Wspierać układ sercowo-naczyniowy i utrzymywać w normie poziom cholesterolu

ZALETY NATURALNEJ ASTAKSANTYNY:

Przenika barierę między układem krwionośnym a mózgiem dostarczając przeciwutleniacze do mózgu i centralnego układu nerwowego i zapobiega stanom zapalnym tych organów
Przenika barierę między siatkówką a układem krwionośnym zaopatrując oko w przeciwutleniacze i zapobiegając stanom zapalnym
Przemieszcza się wewnątrz organizmu dostarczając przeciwutleniacze i zapobiegając stanom zapalnym we wszystkich organach ze skórą włącznie
Napina błonę komórkową
Wiąże tkankę mięśniową
Działa jako silny przeciwutleniacz i szybko eliminuje wolne rodniki oraz neutralizuje tlen singletowy.

DZIAŁANIE ASTAKSANTYNY:

Chroni przed rakiem
Redukuje rozmiar guzów
Chroni układ sercowo-naczyniowy
Wzmacnia odporność
Zapobiega cukrzycy
Wzmaga odporność na stres
Niszczy bakterie Helicobacter pylori
Redukuje wrzody żołądka
Wspiera wątrobę w odtruwaniu organizmu
Zapobiega zaćmie
Chroni wzrok i mózg
Zmniejsza ból
Zwiększa wytrzymałość
Podnosi płodność
Redukuje ilość upadków przy urodzeniu
Zapobiega uszkodzeniom DNA
Zapobiega uszkodzeniom błony komórkowej
Zapobiega powiększeniu węzłów chłonnych
Przyspiesza wzrost młodych zwierząt
Zwiększa zdolność przeżycia u młodych


ZASTOSOWANIE W KOSMETYCE:

Astaksantyna jest wybitnie skuteczna przy zastosowaniu miejscowym. Najczęściej używa się jej, jako dodatku do produktów chroniących przed słońcem. Korzyść jest podwójna: po pierwsze, Astaksantyna chroni skórę przed oparzeniem. Po drugie, jej własności przeciwutleniające sprzyjają leczeniu wcześniej uszkodzonej skory. Kilku producentów zaczęło już stosować Astaksantynę do produkcji kremów do twarzy i ciała, a także do produkcji pomadek do ust.

Przeprowadzone eksperymenty wskazują na działanie Astaksantyny na ludzki wygląd, gdy jest ona zażywana wewnętrznie. W jednym z nich,  za każdym razem podawano inny preparat, np. kwasy tłuszczowe omega 3, pochodne witaminy E, znane jako tokotrienol, ale wspornym mianownikiem łączącym te badania była obecność Astaksantyny jako składnika podawanych substancji. Uczestniczyły w nich kobiety, których średnia wieku wynosiła 40 lat. Żadna z nich nie wiedziała, czy zażywa Astaksantynę, czy placebo. Po dwóch tygodniach odnotowano poprawę w siedmiu różnych obszarach:

drobne zmarszczki
poziom nawodnienia
odcień skóry
elastyczność
gładkość
obrzmienia
plamy i piegi

Po upływie czterech tygodni, badane, których cera była określana jako sucha przed rozpoczęciem eksperymentu, obecnie doświadczyły wzrostu nawilżenia skory, redukcji drobnych zmarszczek i wyprysków skórnych, zmniejszenia opuchlizny wokół oczu, poprawy elastyczności skory i ogólnej  poprawy cery. W grupie biorącej placebo nie odnotowano żadnej poprawy, a nawet lekkie pogorszenie stanu cery.

Badania krwi ludzkiej na obecność Astaksantyny dowodzą, że preparat ten jest najlepiej przyswajany droga pokarmową. Dawki Astaksantyny podawane ludziom w rozlicznych badaniach różniły się jednak znacznie, wynosząc od 2 mg do 16 mg na dobę.

Głównym czynnikiem decydującym o przyswajaniu Astaksantyny przez organizm jest sposób jej przyjmowania: zaleca się przyjmowanie jej w posiłkach, najlepiej zawierających pewną ilość tłuszczu, ponieważ Astaksantyna, jak inne karotenoidy rozpuszcza się w tłuszczach. Inną możliwością jest przyjmowanie jej w żelowych kapsułkach, które zawierają olej jako bazę.

PRZYKŁADOWE DAWKI:
( zawsze stosuj zgodnie z zaleceniami producenta wybranego preparatu)

Przeciwutleniacz 2 – 4 mg dziennie
Artretyzm 4 – 12 mg dziennie
Zapalenie ścięgien/zespół cieśni nadgarstka 4 – 12 mg dziennie
Ciche stany zapalne/zakwaszenie organizmu 4 – 12 mg dziennie
Wewnętrzny ekran przeciwsłoneczny 4 – 8 mg dziennie
Poprawa wyglądu i stanu skory 2 – 4 mg dziennie
Wzmocnienie układu odpornościowego 2 – 4 mg dziennie
Układ sercowo-naczyniowy 4 – 8 mg dziennie
Siła i wytrzymałość 4 – 8 mg dziennie
Mózg i centralny system nerwowy 4 – 8 mg dziennie
Wzrok 4 – 8 mg dziennie

OZONOWANA OLIWA Z OLIWEK - RATUNEK DLA SKÓRY

OZONOWANA OLIWA Z OLIWEK - RATUNEK DLA SKÓRY.

Oliwa Ozonowana to niezwykły produkt leczniczo-kosmetyczny uzyskany w procesie ozonowania oliwy z oliwek.

Ten wyjątkowy produkt łączy w sobie właściwości oliwy z oliwek, z właściwościami ozonu, czyli aktywnego tlenu.

WŁAŚCIWOŚCI OZONOWANEJ OLIWY Z OLIWEK:

1. bardzo silne właściwości bakterio-, wiruso- i grzybobójcze,
2. poprawienie miejscowego mikrokrążenia,
3. stymulacja ziarniny i wzrostu tkanek (ułatwia gojenie ran)
4. regeneracja tkanki nabłonkowej.

KIEDY STOSOWAĆ OZONOWANĄ OLIWĘ Z OLIWEK W PRZYPADKU:

atopowego zapalenia skóry,
wyprysków kontaktowych,
rybiej łuski,
łuszczycy,
trądziku,
skóry podrażnionej,
odparzeń (również u niemowląt),
odleżyn,
pęcherzy,
bąbli po ukąszeniach owadów,
oparzeń I-go stopnia,
skóry po zabiegach chirurgicznych, laseroterapii, depilacji,
występowaniu stopy cukrzycowej,
podrażnieniu skóry spowodowane działaniem środków chemicznych  w tym detergentów,
oparzeń słonecznych,
inne, np.: cellulit, tzw. zakwasy itp.

WYJĄTKOWE CECHY  OZONOWANEJ OLIWY:

1. Zwalcza cellulit dzięki właściwościom dotleniającym i przeciwzapalnym.
2. W kontakcie ze skórą, uwalnia tlen powstający w tkankach, który wiąże się z hemoglobiną i dotlenia same tkanki aż do poziomu mięśni.
3. Może być stosowany w zabiegach odmładzających, ponieważ jest w stanie zapobiec naturalnemu starzeniu się komórek.

 KORZYŚCI ZE STOSOWANIA OZONOWANEJ OLIWY Z OLIWEK:

złagodzenie oparzeń słonecznych
spowolnienia proces starzenia skóry odmładzając, ujędrniając i wygładzając ją,
działania antybakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne, które oczyszczą skórę rewitalizując ją poprzez natlenianie,
poprawienie krążenia krwi i limfy, przyspieszenie dostarczania tlenu do tkanek zmniejszając stany zapalne i zastój płynów charakterystyczny dla cellulitu,
przyspieszenie gojenia się uszkodzonej skóry,
działania wewnątrzkomórkowe niwelujące zakwasy powstałe po wysiłku fizycznym
 Dzięki jej niesamowitym właściwościom pozbędziesz się szpecących zmian skórnych, odmłodzisz i zrewitalizujesz swoja skórę.

JAK STOSOWAĆ?

W pielęgnacji kosmetycznej - cienką warstwą preparatu pokryć suchą skórę (czynność powtarzać 2 do 4 razy dziennie), jeżeli jest taka potrzeba po godzinie zmyć oliwę tonikiem lub ciepłą wodą z delikatnym mydłem.
W pielęgnacji leczniczej – nasączyć oliwą jałową gazę i przyłożyć na miejsca zmienione chorobowo na 1 godzinę  (potarzać czynność 2 do 3 razy dziennie), po usunięciu opatrunku nie ścierać pozostałości).

ZAKAŻENIE HELIKOBAKTER PYLORI I DIETA WSPOMAGAJĄCA LECZENIE:

Zakażenie Helicobacter pylori

Na początku zakażenia bakterią Helicobacter pylori powstają niewielkie ubytki w samej błonie śluzowej, które dopiero po dłuższym czasie powiększają się i powstaje stan zapalny. To właśnie na podłożu tego stanu zapalnego może dochodzić do tworzenia zmian przedrakowych i do powstania raka żołądka.
Aby doszło do tego musi zaistnieć jeszcze szereg czynników, zarówno genetycznych, jak i środowiskowych, które uruchomią proces rozwoju raka. Istotne jest, że przemiana nowotworowa trwa wiele lat. Oczywiście przebiega to różnie u różnych osób, ale szacunkowo czas powstania nowotworu to około 20 lat. Dlatego tak istotne są badania endoskopowe, które pozwalają zauważyć wszelkie niepokojące zmiany w wyglądzie ściany żołądka oraz potwierdzić lub wykluczyć zakażenie Helicobacter pylori.


Objawy Helicobacter pylori

Samo zakażenie Helicobcter pylori bardzo często i przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów. Dopiero obecność wrzodów może dawać dolegliwości w postaci bólów brzucha (szczególnie po posiłku), uczucia pełności lub wzdęcia.
Bakteria bytując w świetle przewodu pokarmowego wytwarza enzymy, które zwiększają kwasowość. Kwaśny sok żołądkowy niekorzystnie oddziałuje na śluzówkę żołądka i jelit. Dodatkowo bakteria wytwarza substancje, które uszkadzają błony komórkowe. W efekcie powstaje stan zapalny, owrzodzenia i nadżerki. Należy podkreślić, że przeważają zakażenia bezobjawowe. Jeżeli objawy wystąpią, mogą przypominać zatrucie pokarmowe i bywa, że ustępują po pewnym czasie.

Objawy zakażenia Helicobacter pylori to:
bóle brzucha i zlokalizowane w nadbrzuszu,
nudności,
odbijanie,
zgaga,
wzdęcia,
brak apetytu,
zaparcia.

Dieta przy HELICOBACTER PYLORI: produkty wskazane i zakazane

Dieta przy zakażeniu bakterią Helicobacter pylori jest ważnym elementem. Dzięki właściwemu żywieniu, możesz zmniejszyć ból żołądka, który jest głównym objawem infekcji, i przyspieszyć proces usuwania bakterii z organizmu. Poznaj zasady diety przy zakażeniu bakterią Helicobacter pylori.


Odpowiednia dieta powinna  pomóc obniżyć poziom kwasów żołądkowych, zwłaszcza solnego, który jest odpowiedzialny za większość dolegliwości związanych z zakażeniem H. pylori. Celem tej diety jest bowiem także umożliwienie regeneracji błony śluzowej żołądka i dwunastnicy.

Zasady diety przy zakażeniu Helicobacter pylori
Osoby zmagające się z bakterią H. pylori powinny regularnie spożywać posiłki. Pod żadnym pozorem nie można dopuścić ani do uczucia głodu (pusty żołądek produkuje duże ilości kwasu solnego), ani do przejedzenia, którego skutkiem także jest nadprodukcja drażniącego żołądek kwasu. Dlatego przerwy pomiędzy posiłkami powinny wynosić 2-3 godziny.

Należy spożywać min. 4-6 małych posiłków dziennie, aby nie obciążać żołądka. Posiłki należy jeść powoli, dokładnie przeżuwając każdy kęs (najlepiej, aby wszystkie posiłki były dobrze ugotowane i rozdrobnione, a najlepiej przetarte). Pierwszy posiłek powinien być zjedzony krótko po przebudzeniu, a ostatni nie później niż 2-3 godziny przed snem. Najlepiej, aby posiłki były gotowane w wodzie i na parze, duszone bez podsmażania i pieczone w foli.

Należy przyjmować 2-3 l płynów w ciągu dnia, najlepiej pomiędzy posiłkami. Nie należy popijać w czasie posiłku oraz pół godziny przed i godzinę po jedzeniu (w tym ostatnim przypadku może to powodować cofanie treści żołądkowej do przełyku). Możesz pić nie tylko wodę mineralną, lecz także zieloną herbatę (ale tylko słabą) czy herbatki ziołowe (z rumianku i dziurawca) oraz kawę zbożową , a także zupy warzywne. Zaleca się, aby napoje miały umiarkowaną temperaturę.



Dieta przy zakażeniu H. pylori - co można jeść?

1. Produkty bogate w białko, wiążące nadmiar soku żołądkowego
jajka
mleko (najlepiej zsiadłe) - dla tych, którzy nie wyeliminowali go z diety
słodka śmietanka - dla tych, którzy nie wyeliminowali go z diety
masło (może być klarowane)
2. Produkty, które neutralizują bakterię H. pylori
sok żurawinowy
zielona herbatę
czosnek, cynamon
ryby, orzechy włoskie (tłuszcze omega-3)
3. Warzywa i owoce, a zwłaszcza brokuły (podobno zmniejszają one ilość bakterii w żołądku).
4. Mięso: chude wędliny i delikatne mięso (najlepiej drobiowe)
5. Przyprawy: sól, cukier, sok z cytryny, pieprz ziołowy lub biały (odrobina!), cynamon, goździki, wanilia, gałka muszkatołowa, ziele angielskie, bazylia, estragon, zioła prowansalskie, tymianek, koperek, natka pietruszki, anyżek.
6. Pozostałe:
olej roślinny
siemię lniane
sucharki
kasza manna
słodycze, np. biszkopty
Po zakończeniu leczenia farmakologicznego, można stopniowo wprowadzać do jadłospisu  inne produkty i zacząć powracać do w pełni zbilansowanej diety.

Dieta przy zakażeniu H. pylori - czego nie można jeść?

1. Produktów pobudzających wydzielanie soku żołądkowego, tj.:
mocne wywary mięsna i warzywne
potrawy smażone
napoje gazowane!
alkohol!
kawa i mocna herbata
ostre przyprawy
2. Produktów wzdymających: warzywa kapustne i strączkowe.
3. Produktów bogatobłonnikowych: ciemne pieczywo, surowe warzywa, owoce.
4. Produktów tłustych:
tłuste gatunki mięs i wędlin
podroby
produkty wędzone
peklowane
smażone
konserwy mięsne
ryby marynowane, solone
5. Produktów węglowodanowych:
ciasta z kremem
słodycze zawierające alkohol
czekolada
cukierki
dżemy
marmolady

Warto przeczytać post " HISTORIA MOJEJ CÓRKI - ASTMA?" - naturalne produkty LAVYL mogą wspomóc leczenie, dając organizmowi niezbędne składniki do walki z bakterią i wspierając nasz układ odpornościowy.

CHLORELLA I JEJ ZALETY

CHLORELLA I JEJ ZALETY:

Chlorella to słodkowodna alga o działaniu oczyszczającym nasz organizm.

Chlorella dostarcza organizmowi cennych substancji takich jak aminokwasy, witaminy, minerały: fosforu, potasu, magnezu, wapnia oraz pierwiastków śladowych: żelaza, manganu, cynku, molibdenu, miedzi i kobaltu.

Jest bogatym źródłem beta-karotenu (prowitaminy A) która usuwa uszkodzenia skóry powstałe w wyniku działania promieniowania ultrafioletowego, wzmacnia wzrok, zapobiega zaćmie i przeciwdziała rozwojowi raka płuc.

Zawiera dużo witaminy B12 . Niedobór tej witaminy  prowadzi do zaburzeń neurologicznych i upośledzenia sprawności intelektualnej.


OCZYSZCZANIE ORGANIZMU:

Chlorella kompleksowo oczyszcza organizm:

Jej błona komórkowa składa się z trzech bardzo odpornych warstw ochronnych, które są podstawą oczyszczających właściwości chlorelli.

Oczyszcza układ trawienny, zwłaszcza jelito grube.

Chlorella oczyszcza organizm z:
toksyn,
metali ciężkich (kadm z papierosów, rtęć i pallad z plomb dentystycznych, ołów ze środowiska),
chemikaliów (rozpuszczalniki wchodzące w skład wielu produktów kosmetycznych, czyszczących, lakierów czy farb)
alkoholu.


Chlorella poprzez swoją unikalną budowę komórkową wiąże je i usuwa z organizmu. Ponadto uszczelnia ścianki jelit dzięki czemu zapobiega wtórnym zatruciom. W sytuacjach szczególnego nasilenia uwalniania się toksyn z tkanek organizmu (głodówka, intensywne odchudzanie, wizyty w saunie) Chlorella jest niezastąpiona, gdyż absorbując toksyczne związki zapobiega przeciążeniu nerek czy wątroby.

NIEPRZYJEMNA WOŃ POTU, PRZYKRY ZAPACH Z UST:

Skutkiem zanieczyszczenia organizmu jest m.in. nieprzyjemny zapach z ust i specyficzna woń potu. Chlorella, oczyszczając organizm ze szkodliwych substancji, pomaga pozbyć się także tego problemu.

KAC:

Można uniknąć kaca po zażyciu 4-5 gramów chlorelli przed spożyciem alkoholu.

UKŁAD ODPORNOŚCIOWY:

Chlorella wspomaga naturalną zdolność obronną organizmu, stymuluje układ odpornościowy; CGF (czynnik wzrostu chlorelli) pobudza produkcję makrofagów, które odpowiedzialne są za pochłanianie i niszczenie szkodliwych substancji, komórek nowotworowych, bakterii i wirusów, powstrzymując  infekcje.

BŁONA ŻOŁĄDKOWO-JELITOWA:

Wzmacnia żołądkowo-jelitową błonę śluzową- usprawniając naturalną barierę ochronną przeciw szkodliwym substancjom.

WŁASNE PRZECIWCIAŁA:

Wycisza pobudzenie systemu obronnego organizmu, zapobiega destrukcji spowodowanej przez własne przeciwciała. Analizy mikroskopowe dowodzą, że pyłek kwiatowy, kiedy osiada na naszych błonach śluzowych nie jest w 100% substancją naturalną. Jest on skażony szkodliwymi substancjami. Mikstura pyłku kwiatowego z materiałem toksycznym powoduje bardzo silną reakcję systemu immunologicznego. Chlorella łagodzi nadmierne reakcje systemu obronnego i jednocześnie eliminuje metale ciężkie.

MIKROFLORA:

Wspomaga rozwój pożytecznej mikroflory jelit oraz ich normalną perystaltykę. Chlorelin zawarty w chlorelli działa jak antybiotyk, niszczy bakterie patogenne, wspomagając jednocześnie wzrost i rozprzestrzenianie się przyjaznej flory bakteryjnej. Lactobacilus, najbardziej pożądana w jelitach bakteria namnaża się cztery razy szybciej.

KREW:

Wpływa na tworzenie krwi, wspomaga aktywność białych ciałek krwi i oczyszcza krew. Chlorella jest obecnie najbogatszym  źródłem chlorofilu. Chlorofil, budową strukturalną cząsteczki, jest zbliżony do hemoglobiny. Korzystnie wpływa na proces powstawania czerwonych krwinek, co jest wykorzystywane w leczeniu niedokrwistości. Ponadto, chlorofil wykazuje działanie przeciwbakteryjne, stabilizujące ciśnienie krwi, wzmacniające mięsień sercowy i przyspiesza proces gojenia się ran.

WOLNE RODNIKI: ( PRZECIWDZIAŁANIE CHOROBOM NOWOTWOROWYM):

Pomaga neutralizować wolne rodniki; odmładza organizm. Poprzez spowalnianie procesu utlenianie się komórek i eliminację wolnych rodników zapobiega przedwczesnemu starzeniu. Zmiatanie wolnych rodników jest także istotne z punktu widzenia profilaktyki chorób nowotworowych.

REGENERACJA TKANEK:

Faktor wzrostu Chlorelli (Chlorella Crowth Factor, CCF) przyspiesza regenerację tkanek, podział i wzrost komórek. Poprawia jakość i stan skóry. Wspomaga ogólną regenerację organizmu. Chlorella przyspiesza proces gojenia się ran (ran pooperacyjnych), regenerację tkanek oraz psychicznego osłabienia towarzyszącego czasowi rekonwalescencji.

ODKWASZANIE ORGANIZMU:

Obniża kwasowość środowiska wewnętrznego organizmu. Do rozwoju kwasicy może dojść w przebiegu wielu chorób cukrzycy, zatrucia alkoholowego, chorób nerek (niewydolność nerek) i przewodu pokarmowego, płuc, układu sercowo – naczyniowego. Najlepszym sposobem na przeciwdziałanie kwasicy jest spożywanie pożywienia bogatego w chlorofil. Chlorella nadaje się do tego najlepiej.

CHOLESTEROL:

Obniża poziom cholesterolu, zapobiega miażdżycy. Chlorella wiąże cholesterol, umożliwiając jelitom wyeliminowanie jego nadmiaru. W przypadku hypocholesterolemii chlorella sprzyja syntezie cholesterolu w organizmie.

PRZYKRY ZAPACH:

Neutralizuje zapach potu, działa na nieświeży oddech. Chlorofil znany jest od dawna ze swych właściwości pochłaniania zapachów.

DROBNOUSTROJE, GRZYBY:

Zapobiega mnożeniu się różnych drobnoustrojów i grzybów. Chlorella  pobudza powstawanie interferonu (glikoproteid), który hamuje proces produkcji białek wirusowych i bakteryjnych. Grzyby pasożytujące w jelitach powodują silną koncentrację szkodliwych substancji. W przypadkach zagrzybienia przewodu pokarmowego chlorella przynosi efekty na kilku poziomach: wzmacnia system immunologiczny, wiąże i eliminuje metale ciężkie, które sprzyjają rozwojowi grzybów, a także poprzez oddziaływanie zbliżone do probiotyku.

POPRAWA SAMOPOCZUCIA:

Chlorella zawiera aminokwas tryptofan, z którego produkuje się serotonina, hormon radości i szczęścia. Niski poziom serotoniny jest głównym powodem depresji i zmęczenia. Chlorella zażyta wieczorem przetwarza serotoninę na melatoninę dzięki temu szybciej się wysypiamy.

Chlorella wskazana jest :

podczas stosowania diety odchudzającej czy wegetariańskiej,
trądzik, wysypki, stany zapalne skóry, egzemy, źle gojące się rany, uszkodzenia skóry (oparzenia różnego rodzaju),
regeneracja i rekonwalescencja organizmu narażonego na długotrwały stres lub inne obciążenia,
po zabiegu operacyjnym, napromieniowaniu; dla osób wystawionych na długotrwałe zanieczyszczenie środowiska,
profilaktyka przeciwnowotworowa,
pomocna w schorzeniach chronicznych, takich jak:
reumatyzm,
artretyzm,
cukrzyca,
zaburzenia ciśnienia,
zaburzenia trawienia i wchłaniania,
jak również w wirusowych czy bakteryjnych infekcjach oraz grzybicach.

Ludziom nadwrażliwym mogą pojawić się pryszcze, trądzik, opryszczki lub wysypka. Są to przejawy powrotu równowagi wewnętrznej, kiedy ciało ponownie aktywnie wydziela składniki toksyczne. Nie chodzi o alergię, ale przejawy oczyszczania organizizmu.

WZMOCNIJ SWOJE ŻYŁY

9 produktów, dzięki którym wzmocnisz swoje żyły

Wszystko, co najlepsze dla naczyń krwionośnych pochodzi z natury. 

Poznaj 9 substancji, które pomogą leczyć pajączki i żylaki.

Jest wiele substancji czynnych, które zapobiegają chorobom naczyń krwionośnych i pomagają je leczyć. Większość z nich pochodzi z naturalnych źródeł – ziół oraz produktów spożywczych.
Zobacz, jakie produkty pomogą ci zadbać o zdrowie żył.

Jak wzmocnić żyły i tętnice?

1. Escyna

Wyciąg z kasztanowca to najbardziej znany środek przeciw żylakom. Hamuje działanie enzymu, który rozkłada kwas hialuronowy – główne spoiwo ścian naczyń krwionośnych. Dzięki temu uszczelnia żyły i zapobiega pękaniu naczyń włosowatych. To z kolei zapobiega przenikaniu osocza do tkanek i obrzękom. Escyna ma jeszcze co najmniej trzy ważne właściwości: hamuje stany zapalne w żyłach, poprawia elastyczność ich ścianek, a także zmniejsza lepkość krwi (działa przeciwzakrzepowo). Preparaty z tą substancją przyspieszają również wchłanianie krwiaków po urazach. Escynę pozyskuje się wyłącznie z nasion kasztanowca (a z kory, substancję z tej samej grupy – eskulinę). Nie występuje ona w żadnych produktach spożywczych.


2. Witamina K

Reguluje wytwarzanie protrombiny, czyli jednego z białek, od których zależy krzepnięcie krwi. Zapobiega krwotokom i powoduje szybkie ich zatrzymanie. Skutecznie zmniejsza sińce pod oczami oraz różnego rodzaju krwiaki. Organizm ludzki w większości produkuje ją samodzielnie, można jednak wzbogacić dietę w zawierające ją produkty. Jednak nie wolno na własną rękę przyjmować doustnych suplementów (są zresztą dostępne tylko na receptę). Witamina K znajduje się przede wszystkim w warzywach i olejach. Szczególnie bogate w nią są: ciemnozielone warzywa (brokuły, szpinak, kapusta, sałata), awokado, brzoskwinia, wątróbka, olej sojowy, tran.


3. Wyciąg z oczaru

Od stuleci jest znany jako skuteczny środek przeciw wielu dolegliwościom. Współczesna medycyna doceniła zwłaszcza jego działanie przeciwkrwotoczne. Zawiera wiele cennych substancji, m.in. flawonoidy i saponiny, które uszczelniają naczynia krwionośne i zmniejszają kruchość najmniejszych żyłek, regulują krążenie podskórne, działają przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie.


4. Witamina C

W ochronie układu krwionośnego pełni rolę pomocniczą. Przede wszystkim ma działanie przeciwzapalne: przeciwdziała infekcjom, które mogą uszkadzać żyły. Współdziała z rutyną. Witamina C działa ochronnie głównie na najmniejsze naczynia krwionośne. O jej obfitość w diecie powinny więc zadbać osoby, które mają problemy z cerą naczynkową i niewielkie teleangiektazje na nogach. Najwięcej witaminy C mają acerola i dzika róża, których jednak nie jada się na surowo (dobre są z nich dżemy i soki). Inne jej źródła to: czarne i czerwone porzeczki, owoce cytrusowe, natka pietruszki, cebula, kiszona kapusta, papryka.


5. Diosmina

Razem ze swoją „kuzynką” hesperydyną należą do najsilniejszych flawonoidów (związków zaliczanych do przeciwutleniaczy). Jedynym problemem jest to, że w formie naturalnej mają one postać trudno przyswajalnych kryształków. Ale naukowcy poradzili sobie z tym dzięki mikronizacji, czyli rozbijaniu kryształków na bardzo drobne cząsteczki, które świetnie się wchłaniają. Diosmina i hesperydyna wzmacniają ściany naczyń krwionośnych i zmniejszają ich przepuszczalność, dzięki czemu zapobiegają obrzękom. Mają również działanie przeciwzapalne i antyrodnikowe (zapobiegają uszkadzaniu komórek przez wolne rodniki tlenowe). Oba te flawonoidy zmniejszają dolegliwości związane z chroniczną niewydolnością żył: ból i uczucie ciężkości nóg, wrażliwość na dotyk i skurcze łydek. Diosmina i hesperydyna w postaci naturalnej są słabo przyswajalne. Występują m.in. w: owocach cytrusowych i liściach mięty pieprzowej.


6. Ruskogeniny

Tę grupę substancji uzyskuje się z kłączy ruszczyka kolczastego. Działają na żyły wzmacniająco, uszczelniają je i zapobiegają ich wypadaniu. Mają też właściwości przeciwobrzękowe, łagodzą świąd, dzięki czemu są bardzo skutecznym środkiem przeciw hemoroidom. Ruskogenny nie występują w środkach spożywczych. Uwaga! Środków doustych z wyciągami z ruszczyka nie powinny stosować osoby z nadciśnieniem tętniczym.


7. Miłorząb

Wyciągi z miłorzębu japońskiego poprawiają mikrokrążenie i zmniejszają napięcie ścian naczyń krwionośnych. Mają działanie przeciwzapalne i przeciwmiażdżycowe. Łagodzą też skurcze i bóle nóg związane z ich niedokrwieniem. Zapobiegają niewydolności żył i zmniejszają obrzęki.


8. Rutyna

Obecnie często stosuje się jej półsyntetyczne pochodne, np. trokserutynę, ponieważ są lepiej przyswajalne. Jest jedną z najważniejszych dla żył substancji. Uszczelnia ściany naczyń krwionośnych, zapobiega pękaniu naczyń włosowatych, zapobiega obrzękom oraz zapaleniom żył, które grożą uszkodzeniem zastawek. Rutyna wzmacnia i przedłuża działanie witaminy C. Substancja ta występuje w wielu roślinach, m.in. gryce i pąkach perłowca japońskiego. Najważniejsze źródła jadalne to: kasza gryczana, kwiaty czarnego bzu (np. sok z nich), szczaw, dziurawiec, mięta.


9. Wyciąg z arniki

Zawiera wiele substancji czynnych, które działają przeciwobrzękowo, przeciwzapalnie i przeciwbólowo. Związki czynne arniki są dobrze wchłaniane przez naskórek, docierają do naczyń włosowatych, wzmacniają ich ścianki i w przypadku uszkodzeń zapobiegają przenikaniu przez nie osocza. Dzięki temu przyspieszają wchłanianie się krwiaków i sińców oraz łagodzą ból w chorych miejscach. Dodatkowo mają właściwości przeciwzakrzepowe, więc zapobiegają niewydolności żył. Podstawowym środkiem leczniczym jest napar z kwiatów – warto zawsze mieć w domu suche zioła do jego przygotowania. Uwaga! Arnika może uczulać.